Olej z ogórecznika właściwości – działanie, GLA i zastosowanie
Olej z ogórecznika właściwości – czym wyróżnia się olej z nasion Borago officinalis?
Olej z ogórecznika właściwości zawdzięcza przede wszystkim wyjątkowo dużej zawartości kwasu gamma-linolenowego, znanego jako GLA. Jest to wielonienasycony kwas tłuszczowy należący do rodziny omega-6, występujący naturalnie tylko w niektórych olejach roślinnych. Jednym z jego najbogatszych źródeł są właśnie nasiona ogórecznika lekarskiego (Borago officinalis).
Ogórecznik lekarski to jednoroczna roślina należąca do rodziny ogórecznikowatych. Charakterystyczne niebieskie, gwiazdkowate kwiaty sprawiają, że łatwo rozpoznać ją w ogrodzie, jednak z punktu widzenia produkcji oleju najważniejsze są jej nasiona. To z nich pozyskuje się tłuszcz wykorzystywany w suplementach diety, kosmetykach i produktach pielęgnacyjnych.
Olej z nasion ogórecznika może zawierać około 17–28% GLA, choć dokładna ilość zależy od odmiany rośliny, warunków uprawy i sposobu produkcji. W niektórych analizach wartości są jeszcze wyższe. Dla porównania olej z wiesiołka, również kojarzony z GLA, zawiera zazwyczaj około 8–14% tego kwasu. Dzięki temu olej z ogórecznika jest jednym z najbardziej skoncentrowanych roślinnych źródeł GLA.
Zainteresowanie olejem z ogórecznika wynika przede wszystkim z potencjalnego wpływu kwasu gamma-linolenowego na metabolizm lipidów, funkcjonowanie bariery skórnej i powstawanie związków uczestniczących w regulacji procesów zapalnych. Nie oznacza to jednak, że olej powinien być traktowany jako lek. Wyniki badań klinicznych są zróżnicowane i zależą między innymi od dawki GLA, czasu stosowania, badanego problemu zdrowotnego oraz indywidualnego metabolizmu kwasów tłuszczowych.
Z czego otrzymuje się olej z ogórecznika?
Olej otrzymywany jest przede wszystkim z nasion ogórecznika lekarskiego, czyli Borago officinalis. Należy odróżniać olej z nasion od naparów, ekstraktów i innych preparatów wytwarzanych z liści lub kwiatów tej rośliny.
Poszczególne części ogórecznika mogą mieć zupełnie inny skład chemiczny. W kontekście suplementacji szczególne znaczenie ma również obecność alkaloidów pirolizydynowych, dlatego wysokiej jakości olej przeznaczony do spożycia powinien pochodzić z kontrolowanego źródła i być oczyszczony z tych związków.
Olej może być pozyskiwany metodą tłoczenia lub ekstrakcji. W przypadku produktów spożywczych i kosmetycznych często poszukiwane są oleje tłoczone na zimno, ponieważ ograniczona ekspozycja na wysoką temperaturę może sprzyjać zachowaniu naturalnego profilu kwasów tłuszczowych i składników towarzyszących.
Olej z ogórecznika – skład
Podstawowym składnikiem oleju z ogórecznika są triacyloglicerole zawierające różne kwasy tłuszczowe. Szczególne znaczenie mają kwasy nienasycone.
W analizach oleju z nasion ogórecznika stwierdzano między innymi:
- kwas linolowy – około 35–38%,
- kwas gamma-linolenowy GLA – zwykle około 17–28%, a w niektórych źródłach nawet więcej,
- kwas oleinowy – około 16–20%,
- kwas palmitynowy – około 10–11%,
- kwas stearynowy – kilka procent,
- kwas eikozenowy,
- niewielkie ilości innych kwasów tłuszczowych.
W jednej z analiz laboratoryjnych olej zawierał około 36,6% kwasu linolowego, 21,1% GLA i 18,5% kwasu oleinowego. Ponad 80% wszystkich kwasów tłuszczowych stanowiły kwasy nienasycone. W oleju oznaczono również tokoferole, przede wszystkim delta-tokoferol.
Profil może jednak różnić się pomiędzy produktami, dlatego przy wyborze suplementu najlepiej zwracać uwagę nie tylko na ilość oleju w kapsułce, ale przede wszystkim na podaną zawartość GLA.
Co to jest GLA?
GLA, czyli kwas gamma-linolenowy, jest wielonienasyconym kwasem tłuszczowym omega-6. Jego pełna nazwa to kwas gamma-linolenowy 18:3 n-6.
Organizm może wytwarzać GLA z kwasu linolowego za pomocą enzymu delta-6-desaturazy. Następnie GLA może zostać przekształcony w kwas dihomo-gamma-linolenowy, czyli DGLA.
DGLA jest interesujący z punktu widzenia fizjologii, ponieważ stanowi substrat dla powstawania określonych eikozanoidów – cząsteczek sygnałowych uczestniczących między innymi w regulowaniu reakcji zapalnych, napięcia naczyń oraz aktywności układu odpornościowego.
Zależności te są jednak znacznie bardziej skomplikowane niż popularne stwierdzenie, że „omega-6 powodują stan zapalny”. Poszczególne kwasy omega-6 pełnią odmienne funkcje biologiczne, a ich wpływ zależy od całego metabolizmu lipidów.
Podawanie GLA może zwiększać stężenie DGLA w komórkach. Takie zmiany obserwowano między innymi w badaniach z wykorzystaniem oleju z ogórecznika.
Olej z ogórecznika właściwości a wysoka zawartość GLA
Najbardziej charakterystyczną cechą oleju z ogórecznika jest bardzo duża ilość GLA.
To właśnie z tego powodu olej stosowany jest najczęściej:
- jako składnik suplementów zawierających GLA,
- w kosmetykach do skóry suchej,
- w preparatach przeznaczonych do skóry dojrzałej,
- w kosmetykach wspierających barierę hydrolipidową,
- w pielęgnacji skóry podatnej na przesuszenie i podrażnienie.
Zawartość GLA jest zwykle większa niż w popularnym oleju z wiesiołka. Dzięki temu tę samą ilość GLA można potencjalnie dostarczyć z mniejszej ilości oleju.
Nie należy jednak automatycznie zakładać, że produkt z największą ilością GLA będzie zawsze najlepszy. Znaczenie mają również czystość oleju, sposób przechowywania, utlenienie produktu i obecność substancji niepożądanych.
Olej z ogórecznika właściwości dla skóry
Wpływ oleju z ogórecznika na skórę jest jednym z najlepiej poznanych kierunków jego zastosowania.
Lipidy są podstawowym elementem bariery ochronnej naskórka. Jeżeli struktura tej bariery zostaje zaburzona, skóra może szybciej tracić wodę i stawać się:
- sucha,
- szorstka,
- napięta,
- podatna na łuszczenie,
- bardziej reaktywna na czynniki zewnętrzne.
GLA i inne kwasy tłuszczowe dostarczane wraz z olejem mogą uczestniczyć w metabolizmie lipidów skóry.
W niewielkim badaniu przeprowadzonym wśród osób starszych stosowanie oleju z ogórecznika zawierającego 360 lub 720 mg GLA dziennie przez dwa miesiące wiązało się ze spadkiem przeznaskórkowej utraty wody, czyli TEWL. Zaobserwowano również zmniejszenie częstości deklarowanej suchości i świądu skóry. Badanie obejmowało jednak zaledwie 29 osób, dlatego wyników nie można traktować jako dowodu skuteczności u całej populacji.
W innym badaniu obejmującym kobiety przyjmujące olej z ogórecznika obserwowano po kilku tygodniach zmiany niektórych parametrów skóry, między innymi jej szorstkości i łuszczenia.
Olej z ogórecznika właściwości na suchą skórę
Suchość skóry może wynikać zarówno z niewystarczającej ilości wody w warstwie rogowej, jak i z zaburzenia struktury lipidów odpowiadających za szczelność bariery naskórkowej.
Dlatego w pielęgnacji skóry suchej stosuje się między innymi:
- ceramidy,
- cholesterol,
- kwasy tłuszczowe,
- emolienty,
- substancje o działaniu okluzyjnym,
- humektanty.
Olej z ogórecznika może pełnić przede wszystkim funkcję emoliencyjną. Pozostawiony na skórze ogranicza utratę wody i zmiękcza naskórek. Dostarcza również kwasów tłuszczowych.
Nie powinien jednak całkowicie zastępować dobrze skomponowanego kremu nawilżającego. Przy bardzo suchej skórze lepszym rozwiązaniem jest często połączenie humektantów, ceramidów i emolientów.
Olej z ogórecznika a bariera hydrolipidowa
Bariera hydrolipidowa nie jest pojedynczą warstwą tłuszczu znajdującą się na powierzchni skóry. Jej prawidłowe działanie zależy od prawidłowej budowy warstwy rogowej naskórka i znajdujących się pomiędzy komórkami lipidów.
Kwasy tłuszczowe należą do ważnych elementów tego systemu.
Z tego względu kosmetyki zawierające olej z ogórecznika mogą sprawdzać się szczególnie przy skórze:
- odwodnionej,
- suchej,
- dojrzałej,
- wystawionej na działanie zimna i wiatru,
- osłabionej zbyt intensywną pielęgnacją.
Przeglądy dotyczące zastosowania olejów roślinnych w dermatologii wskazują, że ich działanie zależy zarówno od proporcji poszczególnych kwasów tłuszczowych, jak i sposobu formulacji produktu. Nie każdy olej działa na skórę w identyczny sposób.
Olej z ogórecznika a atopowe zapalenie skóry
Olej z ogórecznika był wielokrotnie badany w kontekście atopowego zapalenia skóry ze względu na wysoką zawartość GLA.
Hipoteza stojąca za tym zastosowaniem zakładała, że u części osób z AZS mogą występować zaburzenia metabolizmu niezbędnych kwasów tłuszczowych i aktywności enzymu delta-6-desaturazy.
W praktyce wyniki badań są niejednoznaczne.
Przegląd badań nad olejem z ogórecznika w atopowym zapaleniu skóry obejmował kilkanaście kontrolowanych prób klinicznych. Część wykazywała poprawę, inne nie wykazały istotnego działania, a jeszcze inne dawały wyniki mieszane.
W dużym badaniu obejmującym 160 osób z atopowym zapaleniem skóry nie zaobserwowano istotnej statystycznie przewagi oleju z ogórecznika nad placebo w całej badanej grupie.
Nie powinno się więc przedstawiać oleju z ogórecznika jako sposobu leczenia AZS ani stosować go zamiast terapii zaleconej przez dermatologa.
Olej z ogórecznika właściwości przeciwzapalne – co wiadomo?
GLA interesuje naukowców również z powodu jego metabolizmu do DGLA.
DGLA może być następnie wykorzystywany do produkcji określonych eikozanoidów. Mechanizm ten jest jednym z powodów, dla których GLA badano w chorobach związanych z przewlekłym procesem zapalnym.
W badaniach laboratoryjnych i klinicznych obserwowano zmiany w produkcji niektórych mediatorów zapalnych po suplementacji GLA. Nie oznacza to jednak, że olej z ogórecznika można traktować jako uniwersalny „naturalny środek przeciwzapalny”.
Efekt zależy między innymi od:
- dawki GLA,
- metabolizmu danej osoby,
- podaży innych kwasów tłuszczowych,
- aktywności enzymów przemian lipidowych,
- współistniejących chorób,
- stosowanych leków.
Olej z ogórecznika a stawy
Ze względu na obecność GLA olej z ogórecznika badano również u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów.
W jednym z wcześniejszych randomizowanych badań zastosowanie 1,4 g GLA dziennie w postaci oleju z ogórecznika wiązało się ze zmniejszeniem części objawów aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów w porównaniu z placebo.
Późniejsze badania porównujące olej z ogórecznika, olej rybi i połączenie obu wykazywały poprawę niektórych wskaźników aktywności choroby we wszystkich badanych grupach, ale nie stwierdzono wyraźnej przewagi jednego sposobu suplementacji nad pozostałymi.
Olej z ogórecznika nie zastępuje leków modyfikujących przebieg reumatoidalnego zapalenia stawów ani leczenia prowadzonego przez reumatologa.
Olej z ogórecznika a układ sercowo-naczyniowy
Kwasy tłuszczowe wpływają na wiele procesów związanych z metabolizmem lipidów i funkcjonowaniem układu sercowo-naczyniowego. Z tego powodu GLA badano również w kontekście parametrów lipidowych.
Dane nie są jednak wystarczające, aby rekomendować olej z ogórecznika jako środek obniżający cholesterol lub zapobiegający chorobom sercowo-naczyniowym.
Jeżeli celem jest poprawa profilu lipidowego, większe znaczenie mają dobrze udokumentowane elementy stylu życia: dieta, masa ciała, aktywność fizyczna, podaż błonnika i zastępowanie części nasyconych kwasów tłuszczowych tłuszczami nienasyconymi.
Olej z ogórecznika a kobiety
Produkty zawierające GLA bywają reklamowane jako preparaty przeznaczone dla kobiet, szczególnie w okresie poprzedzającym miesiączkę lub menopauzę.
Warto jednak oddzielić marketing od danych naukowych.
GLA bierze udział w szlakach metabolicznych prowadzących do powstawania eikozanoidów, ale nie oznacza to automatycznie, że olej z ogórecznika reguluje gospodarkę hormonalną albo „wyrównuje hormony”.
Olej nie jest źródłem estrogenu ani progesteronu.
Nie powinien więc być przedstawiany jako roślinny odpowiednik terapii hormonalnej.
Olej z ogórecznika na PMS
GLA jest często składnikiem suplementów kierowanych do kobiet odczuwających objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.
Najwięcej badań w tym kierunku dotyczyło jednak oleju z wiesiołka, a wyniki nie pozwalają na sformułowanie jednoznacznej rekomendacji dotyczącej GLA jako leczenia PMS.
Olej z ogórecznika może dostarczać większą ilość GLA niż wiesiołek, lecz sama koncentracja kwasu tłuszczowego nie jest dowodem skuteczności klinicznej.
Olej z ogórecznika na włosy
Olej można stosować również jako składnik kosmetyków do skóry głowy i włosów.
Jako emolient pomaga:
- wygładzać powierzchnię włosa,
- ograniczać nadmierną utratę wilgoci,
- zmiękczać suche partie włosów,
- zmniejszać szorstkość,
- natłuszczać suchą skórę głowy.
Nie ma natomiast podstaw do twierdzenia, że sam olej pobudza mieszki włosowe do intensywnego wzrostu włosów czy leczy łysienie androgenowe.
Wypadanie włosów może być związane między innymi z niedoborami, chorobami tarczycy, gospodarką hormonalną, stresem, lekami, łysieniem androgenowym lub stanem zapalnym skóry głowy. W takich przypadkach olej może pełnić jedynie funkcję pielęgnacyjną.
Olej z ogórecznika na twarz
Olej z ogórecznika można znaleźć w:
- kremach,
- serum lipidowych,
- balsamach,
- olejkach do twarzy,
- produktach do skóry dojrzałej,
- kosmetykach barierowych.
Najlepiej sprawdza się zwykle przy skórze suchej i potrzebującej natłuszczenia.
Kilka kropli można również dodać do porcji kremu tuż przed aplikacją. Pozwala to zwiększyć jego emoliencyjność bez nakładania grubej warstwy samego oleju.
Osoby ze skórą tłustą lub podatną na powstawanie zaskórników powinny obserwować indywidualną reakcję skóry. Sam fakt, że olej jest naturalny, nie oznacza, że będzie idealny dla każdego rodzaju cery.
Olej z ogórecznika a skóra dojrzała
Wraz z wiekiem zmienia się skład lipidów naskórka, ilość naturalnych czynników nawilżających oraz zdolność skóry do utrzymywania wody.
Dlatego skóra dojrzała często potrzebuje większej ilości składników lipidowych.
Olej z ogórecznika może być tutaj użyteczny jako element pielęgnacji, ponieważ działa emoliencyjnie i dostarcza kwasów tłuszczowych.
Nie należy natomiast określać go jako substancji, która bezpośrednio usuwa zmarszczki. Efekt wygładzenia skóry po zastosowaniu oleju wynika głównie z poprawy natłuszczenia, miękkości i ograniczenia utraty wody. Dzięki temu drobne linie związane z przesuszeniem mogą być mniej widoczne.
Jak stosować olej z ogórecznika na skórę?
Czysty olej można nakładać w bardzo małej ilości na lekko wilgotną skórę albo łączyć z kremem.
Najczęściej wystarczają 1–3 krople.
Może być stosowany:
- na twarz,
- szyję i dekolt,
- dłonie,
- łokcie,
- przesuszone partie ciała,
- skórę głowy,
- końcówki włosów.
Olej nie dostarcza skórze wody, dlatego przy cerze odwodnionej dobrze stosować go na kosmetyk zawierający humektanty lub składniki wspierające barierę naskórka.
Czy olej z ogórecznika można spożywać?
Tak, pod warunkiem że konkretny produkt został przeznaczony przez producenta do spożycia.
Nie należy spożywać oleju kosmetycznego.
Olej dostępny jako suplement diety może występować w płynie albo w kapsułkach. W przypadku kapsułek kluczowa jest ilość GLA, a nie wyłącznie masa całego oleju.
Przykładowo dwie kapsułki po 1000 mg oleju nie muszą dostarczać takiej samej ilości GLA jak dwie kapsułki innej marki.
Jak czytać etykietę oleju z ogórecznika?
Warto sprawdzić przede wszystkim:
Ilość oleju w porcji
Producent może podawać ilość na jedną kapsułkę albo na dzienną porcję.
Zawartość GLA
To jeden z najważniejszych parametrów produktu.
Jeżeli preparat zawiera 1000 mg oleju, a GLA stanowi 20%, dostarcza około 200 mg GLA.
Informację o alkaloidach pirolizydynowych
Do suplementacji najlepiej wybierać produkty pochodzące od producentów kontrolujących obecność tych związków.
Warunki przechowywania
Oleje bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe łatwo ulegają utlenianiu. Powinny być chronione przed światłem, wysoką temperaturą i dostępem powietrza.
Olej z ogórecznika właściwości a alkaloidy pirolizydynowe
To jedna z najważniejszych kwestii związanych z bezpieczeństwem ogórecznika.
Rośliny z rodziny Boraginaceae mogą zawierać alkaloidy pirolizydynowe, czyli związki, których niektóre odmiany mogą działać toksycznie na wątrobę.
Problem dotyczy przede wszystkim nieodpowiednio przygotowanych produktów roślinnych.
Przy długotrwałym stosowaniu doustnym warto wybierać olej, którego producent deklaruje kontrolę lub usunięcie alkaloidów pirolizydynowych.
Informacje farmakologiczne dotyczące ogórecznika wskazują, że przy stosowaniu oleju doustnie szczególnie istotne jest wybieranie produktów certyfikowanych jako wolne od alkaloidów pirolizydynowych.
Czy olej z ogórecznika jest bezpieczny?
W typowych ilościach olej z nasion ogórecznika jest zwykle dobrze tolerowany, ale suplement nie jest odpowiedni dla każdej osoby.
Możliwe działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego mogą obejmować:
- nudności,
- dyskomfort brzucha,
- luźniejszy stolec,
- odbijanie,
- uczucie pełności.
W przypadku reakcji alergicznej preparat należy odstawić.
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe, przygotowujące się do zabiegu oraz leczone z powodu poważnych chorób przewlekłych.
Olej z ogórecznika w ciąży
Suplementacja skoncentrowanym olejem z ogórecznika w czasie ciąży nie powinna być rozpoczynana samodzielnie.
Niektóre mechanizmy związane z metabolizmem GLA i prostaglandyn są jednym z powodów, dla których w literaturze zalecana jest ostrożność przy suplementacji w ciąży.
Przyjmowanie preparatu w ciąży powinno zostać omówione z lekarzem.
Olej z ogórecznika podczas karmienia piersią
GLA z suplementu może przenikać do mleka kobiecego i zmieniać jego profil kwasów tłuszczowych. Opisano między innymi zwiększenie ilości GLA i DGLA w mleku po suplementacji olejem z ogórecznika.
Nie jest to jednak równoznaczne z zaleceniem rutynowego stosowania preparatu podczas laktacji. Przed rozpoczęciem suplementacji najlepiej skonsultować się z lekarzem.
Jak przechowywać olej z ogórecznika?
Olej jest bogaty w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, dlatego jest podatny na utlenianie.
Największymi wrogami produktu są:
- światło,
- tlen,
- wysoka temperatura,
- długi czas przechowywania po otwarciu.
Olej w płynie najlepiej kupować w ciemnej butelce i przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta. Po otwarciu część produktów wymaga przechowywania w lodówce.
Jeżeli olej nabierze intensywnego, nieprzyjemnego, gorzkiego lub wyraźnie zjełczałego zapachu, nie powinien być stosowany.
Olej z ogórecznika czy olej z wiesiołka?
Oba oleje zawierają GLA, jednak różnią się jego koncentracją.
Olej z ogórecznika zazwyczaj zawiera około 17–28% GLA, natomiast olej z wiesiołka zwykle około 8–14%.
Oznacza to, że olej z ogórecznika może dostarczyć większą porcję GLA z tej samej ilości oleju.
Nie można jednak powiedzieć, że zawsze jest „lepszy”. W praktyce znaczenie mają:
- oczekiwana dawka GLA,
- tolerancja produktu,
- cena,
- jakość surowca,
- sposób oczyszczenia,
- trwałość produktu.
Olej z ogórecznika czy olej z czarnej porzeczki?
Olej z nasion czarnej porzeczki również zawiera GLA, ale jednocześnie dostarcza więcej kwasu alfa-linolenowego omega-3.
Profil kwasów tłuszczowych jest więc nieco bardziej zróżnicowany.
Olej z ogórecznika pozostaje natomiast jednym z najbardziej skoncentrowanych naturalnych źródeł GLA.
Wybór zależy od tego, jaki profil kwasów tłuszczowych ma dostarczać produkt.
Olej z ogórecznika a omega-6 – czy jest się czego obawiać?
Omega-6 bywają niesłusznie przedstawiane jako jedna grupa kwasów tłuszczowych o identycznym działaniu.
W rzeczywistości kwas linolowy, GLA, DGLA i kwas arachidonowy uczestniczą w różnych szlakach metabolicznych.
GLA jest kwasem omega-6, ale po przekształceniu do DGLA może uczestniczyć w powstawaniu mediatorów o odmiennych właściwościach niż metabolity kwasu arachidonowego.
Dlatego nie można oceniać oleju z ogórecznika wyłącznie na podstawie informacji, że zawiera kwasy omega-6.
Jednocześnie nie ma potrzeby spożywania ogromnych ilości GLA. Tak jak w przypadku większości składników aktywnych, większa dawka nie musi oznaczać lepszego działania.
Na co zwrócić uwagę kupując olej z ogórecznika?
Dobry produkt powinien mieć jasno określone:
- źródło surowca,
- gatunek rośliny Borago officinalis,
- ilość oleju w porcji,
- zawartość GLA,
- sposób stosowania,
- datę przydatności,
- sposób przechowywania,
- kontrolę jakości.
W przypadku suplementów doustnych szczególnie istotna jest kontrola obecności alkaloidów pirolizydynowych.
W przypadku oleju kosmetycznego znaczenie ma świeżość produktu i odpowiednie opakowanie.
Olej nierafinowany czy rafinowany?
Olej nierafinowany jest mniej intensywnie przetworzony i może zachowywać więcej naturalnych składników towarzyszących.
Olej rafinowany jest poddawany procesom oczyszczania, które mogą poprawiać jego stabilność, zapach i czystość.
W przypadku ogórecznika samo określenie „nierafinowany” nie powinno być jedynym kryterium jakości. Szczególnie przy spożyciu ważne jest bezpieczeństwo i kontrola potencjalnie niepożądanych związków.
Olej z ogórecznika właściwości kosmetyczne
W kosmetykach olej pełni głównie funkcję emolientu.
Może:
- natłuszczać skórę,
- poprawiać jej miękkość,
- zmniejszać szorstkość,
- ograniczać odparowywanie wody z powierzchni naskórka,
- dostarczać kwasów tłuszczowych,
- poprawiać odczucie komfortu skóry suchej.
Z tego powodu pojawia się w kremach do twarzy, balsamach, serum olejowych i preparatach do skóry dojrzałej.
Czy olej z ogórecznika zapycha pory?
Nie da się jednoznacznie określić, czy konkretny olej będzie komedogenny dla każdej osoby.
Popularne internetowe „skale komedogenności” mają ograniczoną wartość, ponieważ reakcja skóry zależy również od:
- ilości produktu,
- całej formulacji kosmetyku,
- rodzaju skóry,
- pozostałych składników pielęgnacji,
- częstotliwości stosowania.
Przy cerze trądzikowej najlepiej wprowadzać olej stopniowo i obserwować skórę.
Czy olej z ogórecznika można nakładać codziennie?
Tak, jeśli skóra dobrze go toleruje.
Nie trzeba jednak stosować dużej ilości. Przy pielęgnacji twarzy często wystarczą 1–2 krople dodane do kremu.
Przy bardzo suchej skórze można stosować go codziennie, a przy cerze mieszanej jedynie na przesuszone partie.
Czy olej z ogórecznika można podgrzewać?
Olej bogaty w wielonienasycone kwasy tłuszczowe nie jest najlepszym olejem do intensywnego smażenia.
Wysoka temperatura przyspiesza utlenianie nienasyconych kwasów tłuszczowych.
Jeżeli olej przeznaczony jest do spożycia, najlepiej używać go zgodnie z instrukcją producenta, najczęściej na zimno.
Jak szybko działa olej z ogórecznika?
Nie należy oczekiwać natychmiastowego działania po doustnej suplementacji.
Zmiany związane z profilem kwasów tłuszczowych błon komórkowych zachodzą stopniowo. W badaniach dotyczących parametrów skóry ocenę wykonywano zazwyczaj po kilku tygodniach stosowania, a nie po pojedynczej dawce.
W przypadku stosowania kosmetycznego uczucie wygładzenia i natłuszczenia może być odczuwalne szybciej, ponieważ wynika z fizycznego działania emolientu na powierzchnię skóry.
Olej z ogórecznika właściwości – najważniejsze informacje
Olej z ogórecznika jest tłuszczem pozyskiwanym przede wszystkim z nasion rośliny Borago officinalis. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest bardzo wysoka zawartość kwasu gamma-linolenowego GLA. Pod tym względem jest jednym z najbogatszych naturalnych olejów roślinnych.
GLA może zostać w organizmie przekształcony do DGLA, który uczestniczy w szlakach metabolicznych prowadzących do powstawania biologicznie aktywnych eikozanoidów. Zależność ta wyjaśnia zainteresowanie olejem z ogórecznika w badaniach dotyczących skóry i procesów zapalnych.
Najbardziej praktyczne zastosowanie oleju dotyczy pielęgnacji skóry suchej, odwodnionej i wymagającej wsparcia bariery lipidowej. Istnieją także badania dotyczące doustnej suplementacji GLA, między innymi w kontekście parametrów bariery skórnej i chorób zapalnych, ale ich wyniki nie zawsze są jednoznaczne.
Olej z ogórecznika nie powinien być traktowany jako zamiennik leków ani przedstawiany jako produkt leczący AZS, choroby stawów czy zaburzenia hormonalne.
Przy wyborze oleju przeznaczonego do spożycia należy zwrócić szczególną uwagę na zawartość GLA oraz jakość produktu. Ze względu na możliwość występowania w roślinie alkaloidów pirolizydynowych najlepiej wybierać preparaty pochodzące od producentów kontrolujących ich obecność.
Olej z ogórecznika właściwości – FAQ
Na co dobry jest olej z ogórecznika?
Olej z ogórecznika jest przede wszystkim bogatym źródłem kwasu gamma-linolenowego GLA. Stosowany jest jako składnik kosmetyków do skóry suchej i dojrzałej oraz suplementów dostarczających GLA.
Ile GLA znajduje się w oleju z ogórecznika?
Najczęściej około 17–28% całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, choć dokładna wartość zależy od surowca i produktu. Niektóre analizy wskazują jeszcze większe wartości.
Co jest lepsze – olej z ogórecznika czy wiesiołka?
Olej z ogórecznika zwykle zawiera więcej GLA. Olej z wiesiołka dostarcza zazwyczaj około 8–14% GLA, podczas gdy olej z ogórecznika może zawierać około 17–28%. Wybór powinien zależeć przede wszystkim od potrzebnej dawki GLA oraz jakości produktu.
Czy olej z ogórecznika jest dobry na twarz?
Może być szczególnie przydatny przy skórze suchej, szorstkiej i dojrzałej. Działa emoliencyjnie, zmiękcza skórę i ogranicza utratę wody.
Czy olej z ogórecznika pomaga na zmarszczki?
Nie usuwa zmarszczek, ale dzięki poprawie natłuszczenia i ograniczeniu przesuszenia może sprawić, że drobne linie odwodnieniowe staną się mniej widoczne.
Czy olej z ogórecznika zawiera omega-3?
Jego głównymi kwasami tłuszczowymi są kwasy omega-6 oraz kwas oleinowy omega-9. Zawartość kwasów omega-3 jest znacznie mniejsza.
Czy olej z ogórecznika zawiera GLA?
Tak. Jest jednym z najbogatszych naturalnych źródeł GLA i właśnie ta cecha w największym stopniu odróżnia go od wielu popularnych olejów roślinnych.
Czy olej z ogórecznika można stosować na włosy?
Tak. Może działać jako emolient i pomagać wygładzić suche włosy oraz ograniczyć ich szorstkość. Nie należy jednak traktować go jako środka leczącego wypadanie włosów.
Czy olej z ogórecznika nadaje się do skóry suchej?
Tak. Jego profil lipidowy i działanie emoliencyjne sprawiają, że jest szczególnie interesujący w pielęgnacji skóry suchej i wymagającej odbudowy warstwy lipidowej.
Czy olej z ogórecznika można stosować doustnie?
Tak, ale wyłącznie wtedy, gdy dany produkt został przeznaczony przez producenta do spożycia. Nie wolno spożywać oleju kosmetycznego.
Czy olej z ogórecznika jest tym samym co olej z wiesiołka?
Nie. Otrzymuje się je z różnych roślin. Oba zawierają GLA, ale olej z ogórecznika zazwyczaj ma znacznie większą koncentrację tego kwasu.
Czy naturalny olej z ogórecznika jest zawsze bezpieczny?
Nie należy utożsamiać naturalnego pochodzenia z całkowitym bezpieczeństwem. W przypadku preparatów doustnych bardzo ważna jest kontrola alkaloidów pirolizydynowych oraz przestrzeganie zaleceń producenta.
Jak przechowywać olej z ogórecznika?
Powinien być chroniony przed światłem, wysoką temperaturą i tlenem. Po otwarciu oleju w płynie należy przestrzegać instrukcji producenta – część produktów zaleca przechowywanie w lodówce.
Dlaczego olej z ogórecznika jest popularny w kosmetyce?
Przede wszystkim dlatego, że zawiera dużo wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, w tym wyjątkowo dużą ilość GLA. Jako emolient dobrze sprawdza się w produktach do skóry suchej, dojrzałej i wymagającej intensywniejszego natłuszczenia.
O autorze
