Mabon – sabat równonocy jesiennej, znaczenie i rytuały
Mabon – czym jest sabat równonocy jesiennej?
mabon to współczesna nazwa sabatu związanego z równonocą jesienną, obchodzonego przede wszystkim w tradycjach wiccańskich, neopogańskich oraz przez osoby pracujące z symboliką Koła Roku. Jest to święto przypadające na moment przejścia między latem a jesienią, kiedy Słońce przekracza równik niebieski, a na półkuli północnej rozpoczyna się astronomiczna jesień.
W praktyce duchowej mabon kojarzony jest z równowagą, wdzięcznością, zbiorami, podsumowaniem dotychczasowej części roku i przygotowaniem do okresu większego wyciszenia. To czas symbolicznego zatrzymania pomiędzy światłem i ciemnością – moment, w którym można spojrzeć zarówno na to, co udało się stworzyć, jak i na to, co warto pozostawić za sobą.
Równonoc jesienna na półkuli północnej przypada zazwyczaj między 22 a 23 września, choć konkretna data i godzina zależą od roku. Astronomiczna równonoc nie oznacza przy tym dokładnie dwunastu godzin dnia i dwunastu godzin nocy. Na obserwowaną długość dnia wpływa między innymi refrakcja atmosferyczna oraz sposób definiowania momentu wschodu i zachodu Słońca.
W wielu współczesnych interpretacjach mabon jest nazywany także drugim świętem zbiorów. W Kole Roku znajduje się pomiędzy Lughnasadh lub Lammas – świętem pierwszych zbiorów – a Samhain, które symbolicznie zamyka jasną część roku.
mabon nie musi być jednak obchodzony w sposób religijny. Dla części osób jest przede wszystkim okazją do świadomego kontaktu z rytmem natury, praktykowania wdzięczności, uporządkowania własnych spraw i przygotowania się do spokojniejszych miesięcy.
Kiedy jest mabon?
mabon jest związany z astronomiczną równonocą jesienną. Na półkuli północnej przypada ona we wrześniu, natomiast na półkuli południowej analogiczny moment rozpoczynający astronomiczną jesień występuje w marcu.
Nie ma więc jednej niezmiennej daty mabon obowiązującej każdego roku.
W praktykach neopogańskich można spotkać dwa podejścia. Jedni celebrują mabon dokładnie w chwili astronomicznej równonocy, inni wybierają najbliższy wieczór albo weekend, aby móc spokojnie przeprowadzić rytuał, przygotować uroczysty posiłek lub spotkać się z innymi osobami.
Symboliczne znaczenie sabatu nie zależy więc od tego, czy rytuał zostanie wykonany dokładnie w określonej godzinie.
Znacznie ważniejsze jest odniesienie się do charakteru tego okresu – końca lata, dojrzewających owoców, zbiorów, skracających się dni oraz stopniowego przechodzenia przyrody w fazę odpoczynku.
Czy mabon jest starożytnym świętem?
Jednym z najczęściej powtarzanych mitów dotyczących mabon jest przekonanie, że pod taką nazwą równonoc jesienną obchodzili starożytni Celtowie. Nie ma jednak podstaw historycznych pozwalających traktować nazwę mabon jako udokumentowaną starożytną nazwę święta równonocy.
Współczesne użycie nazwy pojawiło się dopiero w XX wieku.
Aidan Kelly, jeden z autorów związanych z rozwojem współczesnego neopogaństwa, opisywał, że podczas opracowywania kalendarza pogańskich świąt w latach 70. XX wieku poszukiwał nazwy dla jesiennej równonocy. Zdecydował się wykorzystać imię walijskiej postaci Mabon ap Modron.
Nazwa zaczęła następnie pojawiać się w środowiskach neopogańskich i stopniowo weszła do popularnego słownictwa związanego z Kołem Roku. Sam Kelly wyjaśniał, że nazwa była współczesnym wyborem, a nie odtworzoną nazwą starożytnego sabatu.
Oznacza to, że warto odróżniać dwie rzeczy:
równonoc jesienna jest rzeczywistym zjawiskiem astronomicznym obserwowanym przez ludzi od tysięcy lat, natomiast określanie współczesnego neopogańskiego święta równonocy nazwą mabon jest stosunkowo nową tradycją.
Nie odbiera to znaczenia współczesnym praktykom. Religie i systemy duchowe zmieniają się, rozwijają i tworzą nowe formy symboliczne. Historyczna precyzja pozwala natomiast świadomie odróżnić dawne zwyczaje związane ze zbiorami od współczesnego sabatu.
Skąd pochodzi nazwa mabon?
Nazwa mabon została zaczerpnięta od Mabon ap Modron, postaci występującej w średniowiecznej tradycji walijskiej.
Mabon ap Modron można interpretować jako „Mabon, syn Modron”, przy czym imiona bohaterów bywają wiązane z określeniami odnoszącymi się do syna i matki.
W opowieściach Mabon zostaje odebrany matce krótko po narodzinach, a później jest poszukiwany i uwalniany. Motywy zaginięcia, uwięzienia, poszukiwania oraz odzyskania młodzieńca pozwoliły współczesnym autorom dostrzec w historii symboliczne podobieństwo do innych mitów związanych z cyklem życia, śmierci i odrodzenia.
To właśnie takie skojarzenia zainspirowały Aidana Kelly’ego do zastosowania imienia Mabon jako nazwy jesiennej równonocy.
Warto jednak pamiętać, że nie oznacza to automatycznie, że sam Mabon ap Modron był historycznie czczony podczas równonocy jesiennej.
Połączenie postaci z konkretnym sabatem należy przede wszystkim do współczesnej tradycji neopogańskiej.
mabon w Kole Roku
Koło Roku to popularny we współczesnej wicca i neopogaństwie model przedstawiający osiem świąt związanych z cyklem słonecznym i przemianami przyrody.
W jego popularnej współczesnej formie obejmuje:
Yule – przesilenie zimowe,
Imbolc – początek lutego,
Ostarę – równonoc wiosenną,
Beltane – początek maja,
Lithę – przesilenie letnie,
Lughnasadh lub Lammas – początek sierpnia,
mabon – równonoc jesienną,
Samhain – przełom października i listopada.
W tej symbolicznej strukturze mabon znajduje się dokładnie naprzeciw Ostary.
Ostara reprezentuje wiosenne przebudzenie, kiełkowanie, początek wzrostu i przewagę światła. mabon reprezentuje natomiast dojrzałość, zbiory, podsumowanie i rozpoczęcie drogi ku ciemniejszej części roku.
Można więc spojrzeć na oba sabaty jak na dwa punkty równowagi.
Wiosną równowaga prowadzi w stronę światła.
Jesienią równowaga prowadzi w stronę ciemności.
Nie chodzi tutaj jednak o wartościowanie światła jako „dobrego”, a ciemności jako „złej”. W wielu współczesnych praktykach duchowych ciemniejsza część roku symbolizuje odpoczynek, introspekcję, regenerację, kontakt z własnym wnętrzem i zamknięcie zakończonych procesów.
Co symbolizuje mabon?
Centralnym motywem mabon jest równowaga.
Równonoc stanowi naturalny punkt przejścia. Światło nadal jest obecne, ale dni zaczynają wyraźnie się skracać. Rośliny wydały owoce, pola są zbierane, a energia natury stopniowo zaczyna kierować się ku spoczynkowi.
Dlatego mabon może symbolizować kilka powiązanych ze sobą procesów.
Równowaga
Równowaga jest prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym symbolem mabon.
Może dotyczyć relacji pomiędzy działaniem i odpoczynkiem, dawaniem i przyjmowaniem, światem zewnętrznym i wewnętrznym, pracą i regeneracją.
Równonoc przypomina, że żadna faza nie trwa wiecznie. Okres intensywnej ekspansji potrzebuje momentu zatrzymania.
W praktyce mabon może być więc dobrym czasem na pytanie:
Czy w moim życiu istnieje równowaga pomiędzy wysiłkiem a odpoczynkiem?
Zbiory
Drugim ważnym motywem są zbiory.
Nie trzeba jednak rozumieć ich wyłącznie dosłownie.
Współczesna praktyka często traktuje zbiory jako metaforę rezultatów wcześniejszych działań.
Jesienią można zadać sobie pytania:
Co wyrosło z decyzji podjętych na początku roku?
Które projekty zaczęły przynosić rezultaty?
Czego nauczyły mnie ostatnie miesiące?
Co okazało się wartościowe?
Co nie rozwinęło się tak, jak oczekiwałam?
Tak rozumiany mabon jest nie tylko świętem wdzięczności, ale także momentem realistycznego podsumowania.
Wdzięczność
Z kulturami rolniczymi od wieków związane były różnego rodzaju święta zbiorów. Ich szczegółowa forma zależała od miejsca i czasu, ale naturalnym elementem zakończenia części prac rolnych było świętowanie dostępności pożywienia.
We współczesnym mabon motyw ten często przyjmuje formę praktyki wdzięczności.
Wdzięczność nie musi oznaczać ignorowania trudnych doświadczeń.
Można równocześnie dostrzegać to, co było bolesne, i to, co przyniosło coś dobrego.
Praktyka mabon może polegać więc na świadomym zauważeniu własnych „plonów” – rzeczy, relacji, doświadczeń, wiedzy i możliwości, które pojawiły się w ciągu ostatnich miesięcy.
Odpuszczanie
Jesień pokazuje również proces puszczania.
Liście zmieniają kolor, wysychają i opadają. Roślina nie próbuje zatrzymać ich za wszelką cenę.
Dlatego mabon bywa wykorzystywany jako symboliczny moment rezygnowania z tego, co przestało służyć.
Może dotyczyć:
nieaktualnych planów,
przekonań,
przyzwyczajeń,
zobowiązań,
relacji,
oczekiwań wobec siebie,
projektów utrzymywanych wyłącznie z przyzwyczajenia.
W tym sensie mabon nie jest tylko świętem tego, co zdobyliśmy.
Jest także świętem umiejętności rozpoznania, czego nie trzeba zabierać ze sobą do kolejnego etapu.
mabon jako drugie święto zbiorów
W wielu popularnych systemach Koła Roku sezon żniwny dzieli się na trzy symboliczne etapy.
Pierwszy przypada na Lughnasadh lub Lammas i związany jest przede wszystkim ze zbożem oraz rozpoczęciem zbiorów.
Drugi etap przypada na mabon i bywa kojarzony z owocami, winogronami, jabłkami oraz pełnią jesiennej obfitości.
Trzecim punktem jest Samhain, który zamyka sezon i wprowadza w zimową część roku.
Taki podział jest przede wszystkim współczesnym sposobem interpretowania Koła Roku, a nie jednolitym systemem historycznym obowiązującym wszystkie dawne kultury.
Jako symboliczny model jest jednak bardzo czytelny.
Lughnasadh mówi: zbiory się zaczynają.
mabon mówi: spójrz na to, co zebrałaś.
Samhain mówi: zakończ cykl i pozostaw przeszłość za sobą.
Kolory mabon
Kolorystyka mabon jest inspirowana przede wszystkim krajobrazem wczesnej jesieni.
Najczęściej wykorzystuje się:
brąz,
złoto,
miedź,
ciemną zieleń,
bordo,
czerwień,
pomarańcz,
żółć,
kolor rdzy,
odcienie wina.
Nie istnieje jednak historycznie ustalony „obowiązkowy” zestaw kolorów sabatu.
Są to współczesne symboliczne przyporządkowania.
Złoto może reprezentować dojrzałe zboże i światło Słońca.
Czerwień i bordo kojarzą się z owocami, winem i zmieniającymi kolor liśćmi.
Brąz przypomina ziemię, nasiona i proces powrotu materii do gleby.
Zieleń może reprezentować życie, które nadal trwa pomimo rozpoczynającej się jesieni.
Symbole mabon
Do najpopularniejszych symboli związanych z mabon należą elementy reprezentujące zbiory, obfitość oraz jesień.
Róg obfitości
Róg obfitości, czyli cornucopia, jest jednym z najbardziej czytelnych symboli dostatku.
W dekoracjach można wypełnić go jabłkami, gruszkami, winogronami, orzechami, zbożem i sezonowymi warzywami.
Symbolicznie reprezentuje to, co zostało zgromadzone i otrzymane.
Jabłko
Jabłko jest jednym z najpopularniejszych jesiennych symboli.
Może oznaczać dojrzałość, wiedzę, płodność, życie i obfitość.
Współczesne rytuały mabon często wykorzystują jabłka jako dekorację ołtarza, element posiłku albo dar składany naturze.
Winogrona i wino
Winogrona reprezentują późne zbiory, przemianę oraz obfitość.
Proces przekształcania owocu w wino może być także metaforą transformacji – coś zmienia swoją formę, aby mogło powstać coś nowego.
Oczywiście w praktykach rytualnych wino można zastąpić sokiem winogronowym.
Zboże
Kłosy zbóż przypominają o bezpośrednim związku pomiędzy człowiekiem i ziemią.
Mogą reprezentować pożywienie, bezpieczeństwo, pracę oraz rezultat cierpliwego procesu.
Opadłe liście
Liście szczególnie dobrze reprezentują przemijanie i akceptowanie cykliczności.
Ich obecność na ołtarzu może przypominać, że zmiana nie zawsze oznacza utratę – często jest naturalnym etapem większego procesu.
Nasiona
Nasiono może wydawać się symbolem bardziej wiosennym niż jesiennym, ale jesień jest właśnie momentem, w którym wiele roślin rozsiewa nasiona.
Dlatego można interpretować je jako potencjał przechowywany przez okres ciemności.
Nie wszystko musi rozwijać się natychmiast.
Niektóre pomysły potrzebują okresu uśpienia.
Jak przygotować ołtarz na mabon?
Ołtarz mabon nie musi być skomplikowany.
Może być niewielką kompozycją stworzoną na stoliku, komodzie albo parapecie.
Najważniejsze, aby jego elementy miały znaczenie dla osoby wykonującej praktykę.
Na ołtarzu można umieścić:
jabłka,
gruszki,
winogrona,
dynie,
orzechy,
żołędzie,
kasztany,
kłosy zbóż,
suszone kwiaty,
kolorowe liście,
szyszki,
świece,
miseczkę z nasionami,
element symbolizujący Słońce,
element symbolizujący Księżyc,
przedmioty reprezentujące tegoroczne osiągnięcia.
Dobrym pomysłem jest także ustawienie dwóch świec.
Jedna może symbolizować jasną część roku, druga ciemną.
Pomiędzy nimi można postawić naczynie z owocami jako symbol tego, co powstało dzięki całemu wcześniejszemu cyklowi.
Nie trzeba kupować specjalnych dekoracji.
Wręcz przeciwnie – charakterowi mabon dobrze odpowiada wykorzystanie rzeczy znalezionych podczas spaceru albo produktów sezonowych, które później zostaną zjedzone.
Jeżeli zbierasz elementy w naturze, rób to z poszanowaniem miejsca. Nie niszcz żywych roślin tylko po to, aby stworzyć dekorację.
Jak świętować mabon?
Nie istnieje jeden obowiązkowy sposób celebrowania mabon.
Sposób praktyki można dopasować do własnych przekonań.
Przygotuj jesienny posiłek
Jednym z najprostszych sposobów celebrowania sabatu jest przygotowanie posiłku z sezonowych produktów.
Można wykorzystać:
jabłka,
gruszki,
śliwki,
winogrona,
dynię,
buraki,
marchew,
grzyby,
orzechy,
ziemniaki,
kapustę,
zboża.
Znaczenie ma przede wszystkim świadome zauważenie sezonowości produktów i pracy potrzebnej, aby znalazły się na stole.
Idź na spacer
Spacer podczas mabon może stać się prostą praktyką uważności.
Zwróć uwagę na temperaturę powietrza.
Sprawdź, które drzewa zaczynają zmieniać kolor.
Posłuchaj dźwięków.
Zobacz, jakie owoce i nasiona pojawiły się na roślinach.
Zamiast traktować naturę jako dekorację, spróbuj obserwować rzeczywiste procesy zachodzące w ekosystemie.
To jeden z najprostszych sposobów rzeczywistego połączenia praktyki Koła Roku z lokalną przyrodą.
Zrób podsumowanie roku
mabon przypada mniej więcej trzy miesiące przed końcem roku kalendarzowego, dlatego jest dobrym momentem na pierwsze poważniejsze podsumowanie.
Możesz przejrzeć cele zapisane w styczniu albo wiosną.
Podziel je na trzy grupy:
to, co zostało zrealizowane,
to, co nadal ma znaczenie,
to, z czego możesz zrezygnować.
Taka praktyka doskonale współgra z symboliką zbiorów.
Podziękuj
Zapisz wszystko, co pojawiło się w twoim życiu od początku roku i co uważasz za wartościowe.
Nie muszą to być wielkie osiągnięcia.
Wdzięczność może dotyczyć rozmowy, zdobytej wiedzy, nowych granic, odpoczynku, przyjaźni, zdrowej decyzji, ciekawej książki czy umiejętności powiedzenia „nie”.
mabon przypomina, że plon nie zawsze wygląda tak, jak wyobrażaliśmy go sobie podczas zasiewu.
Prosty rytuał mabon
Do wykonania prostego rytuału potrzebujesz:
dwóch świec,
kartki,
długopisu,
miseczki,
jabłka lub innego jesiennego owocu.
Ustaw przed sobą dwie świece.
Pierwsza reprezentuje światło, aktywność i wszystko, co rozwijało się podczas jasnej części roku.
Druga reprezentuje ciemność, odpoczynek i okres, który dopiero nadchodzi.
Pomiędzy nimi połóż owoc.
Usiądź przez chwilę w ciszy.
Skieruj uwagę na oddech.
Nie próbuj niczego osiągnąć.
Pomyśl o okresie od początku wiosny do chwili obecnej.
Następnie zapisz odpowiedzi na trzy pytania:
Co zebrałam?
Wypisz osiągnięcia, doświadczenia, relacje i lekcje.
Za co jestem wdzięczna?
Zapisz rzeczy, które chcesz świadomie docenić.
Co mogę zostawić?
Zapisz wszystko, czego nie chcesz przenosić do następnego etapu.
Po zakończeniu połóż kartkę pomiędzy świecami.
Przez kilka minut obserwuj oba płomienie.
Możesz zakończyć rytuał słowami:
„Przyjmuję to, co dojrzało.
Dziękuję za to, co otrzymałam.
Pozwalam odejść temu, co zakończyło swój czas.
Wchodzę w nowy etap w równowadze”.
Następnie zjedz owoc świadomie i zakończ praktykę.
Jeżeli używasz świec, nie pozostawiaj ich bez nadzoru.
Rytuał odpuszczania na mabon
Jesień szczególnie dobrze nadaje się do pracy z motywem odpuszczania.
Weź kilka opadłych liści.
Każdemu przypisz jedną rzecz, którą chcesz pozostawić za sobą.
Może to być:
stare przekonanie,
poczucie obowiązku,
nierealne oczekiwanie,
nieaktualny cel,
zachowanie,
które przestało ci pomagać.
Trzymając kolejno każdy liść, nazwij to, co reprezentuje.
Następnie połóż liście na ziemi w miejscu, w którym mogą naturalnie się rozłożyć.
Symbolika jest prosta:
to, co się kończy, nie musi być bezużyteczne.
W lesie opadłe liście stają się częścią gleby.
Podobnie doświadczenia, które pozostawiamy za sobą, nadal mogą stać się wiedzą wykorzystywaną w przyszłości.
Rytuał wdzięczności na mabon
Przygotuj miskę albo koszyk.
Na niewielkich kartkach zapisuj wszystko, za co jesteś wdzięczna.
Jedna kartka powinna zawierać jedną rzecz.
Nie ograniczaj liczby odpowiedzi.
Po zakończeniu włóż wszystkie kartki do naczynia.
Przeczytaj je po kolei.
Ta praktyka może stać się corocznym rytuałem.
Kartki można przechowywać i ponownie przeczytać podczas kolejnego mabon.
W ten sposób z czasem powstaje osobisty zapis kilku lat życia i tego, co w kolejnych okresach było dla ciebie szczególnie ważne.
mabon i praca z intencją
Choć wiosna częściej kojarzona jest z wyznaczaniem celów, jesień również może być dobrym momentem do pracy z intencją.
Różnica polega na charakterze intencji.
Wiosenna intencja często mówi:
„Chcę stworzyć coś nowego”.
Jesienna może mówić:
„Chcę chronić i pogłębiać to, co już stworzyłam”.
Podczas mabon warto więc pytać nie tylko o nowe cele.
Równie wartościowe są pytania:
Co chcę zachować?
Co wymaga mojej opieki?
Co powinno zostać uproszczone?
Na czym naprawdę chcę koncentrować energię?
Czego mam wystarczająco dużo?
Co mogę przestać gromadzić?
Takie pytania przesuwają uwagę z nieustannego zdobywania na świadome zarządzanie tym, co już istnieje.
Zioła kojarzone z mabon
We współczesnej praktyce symbolicznej z mabon łączy się przede wszystkim rośliny jesienne oraz aromaty kojarzące się z ciepłem, ziemią i okresem zbiorów.
Popularne są między innymi:
rozmaryn,
szałwia,
tymianek,
cynamon,
goździki,
liść laurowy,
jabłka,
winorośl.
Nie istnieje jednak jedna historyczna lista „ziół mabon”.
Takie zestawienia są przede wszystkim częścią współczesnych praktyk magicznych i neopogańskich.
Jeżeli wykorzystujesz roślinę w rytuale, warto poznać jej rzeczywiste właściwości, tradycyjne zastosowania i ewentualne przeciwwskazania, zamiast kierować się wyłącznie symbolicznymi przyporządkowaniami.
Kryształy na mabon
W niektórych współczesnych praktykach ezoterycznych mabon łączony jest również z minerałami i kamieniami o jesiennej kolorystyce.
Najczęściej wymienia się:
karneol,
cytryn,
bursztyn,
tygrysie oko,
jaspis czerwony,
kwarc dymny.
Karneol może symbolizować energię i twórczość.
Cytryn – obfitość i światło.
Bursztyn – ciepło Słońca.
Kwarc dymny – uziemienie i odpuszczanie.
Są to jednak współczesne symboliczne skojarzenia, a nie element historycznie potwierdzonego obrzędu mabon.
Kamienie najlepiej traktować jako narzędzia przypominające o określonej intencji, a nie jako przedmioty posiadające naukowo potwierdzone właściwości lecznicze.
Co jeść podczas mabon?
Jedzenie podczas mabon może być jednym z najbardziej naturalnych sposobów celebrowania święta.
Najbardziej pasują produkty dostępne lokalnie we wczesnej jesieni.
Dobrym wyborem będą dania zawierające:
jabłka,
gruszki,
śliwki,
winogrona,
dynię,
grzyby,
orzechy,
warzywa korzeniowe,
zboża,
miód.
Można przygotować pieczone jabłka, zupę dyniową, chleb, podpłomyki, tartę z owocami, pieczone warzywa, potrawy z grzybów albo kompot.
Nie chodzi jednak o odtworzenie jednego „autentycznego dania mabon”, ponieważ taki historyczny kanon nie istnieje.
Znacznie bardziej zgodne z duchem tego święta jest korzystanie z produktów charakterystycznych dla własnego regionu i aktualnego sezonu.
mabon a natura – czego uczy jesienna równonoc?
Jedną z najciekawszych rzeczy w praktyce Koła Roku jest możliwość obserwowania natury bez prób przyspieszania jej procesów.
Wiosną wszystko zaczyna rosnąć.
Latem osiąga szczyt aktywności.
Jesienią dojrzewa i stopniowo zamiera.
Zimą odpoczywa.
Człowiek często próbuje natomiast funkcjonować przez cały rok na takim poziomie aktywności, jakby każda pora była latem.
mabon może być przypomnieniem, że ciągła ekspansja nie jest naturalnym modelem.
Po okresie intensywności przychodzi czas zbioru.
Po zbiorze – regeneracja.
Po regeneracji – kolejny początek.
Z tej perspektywy jesień nie jest „końcem” życia natury.
Jest niezbędnym fragmentem cyklu.
Pytania do journalingu na mabon
mabon doskonale nadaje się do pracy z dziennikiem.
Możesz odpowiedzieć na następujące pytania:
Co wydało owoce?
Co rozpoczęłam kilka miesięcy temu i jakie rezultaty widzę obecnie?
Co mnie zaskoczyło?
Które wydarzenia potoczyły się zupełnie inaczej, niż zakładałam?
Za co czuję wdzięczność?
Jakie osoby, wydarzenia, możliwości i doświadczenia były dla mnie ważne?
Co zabiera mi więcej energii, niż daje?
Czy istnieje projekt, zobowiązanie albo relacja, które wymagają ponownego przemyślenia?
Czego mam wystarczająco dużo?
To pytanie stanowi przeciwwagę dla nieustannego pragnienia „więcej”.
Co chcę chronić?
Które rzeczy w moim życiu są wartościowe i wymagają dalszej troski?
Co mogę pozostawić za sobą?
Jakie przekonania, zachowania albo oczekiwania nie są mi już potrzebne?
Czego potrzebuję w ciemniejszej części roku?
Więcej snu?
Spokojniejszego rytmu?
Samotności?
Kontaktu z ludźmi?
Twórczości?
Ruchu?
Nauki?
Odpowiedzi mogą stać się osobistą mapą na kolejne miesiące.
mabon w domu – jak stworzyć atmosferę sabatu?
Obchodzenie sabatu nie wymaga rozbudowanych rytuałów.
Możesz po prostu świadomie wprowadzić jesień do swojej przestrzeni.
Zmień dekoracje na bardziej sezonowe.
Postaw na stole miskę jabłek.
Przynieś kilka opadłych liści.
Zapal świecę.
Przygotuj ciepłą herbatę.
Ugotuj potrawę z sezonowych warzyw.
Otwórz okno i zauważ zmianę temperatury powietrza.
Takie działania wydają się bardzo proste, ale właśnie dzięki nim Koło Roku może przestać być abstrakcyjnym kalendarzem, a stać się praktyką obserwowania rzeczywistego świata.
mabon dla osób, które nie są wiccanami
Nie trzeba identyfikować się z wicca ani neopogaństwem, aby odnaleźć wartość w symbolice jesiennej równonocy.
Można potraktować mabon jako świecki rytuał przejścia między sezonami.
Zamiast wykonywania praktyki religijnej można:
zrobić podsumowanie lata,
uporządkować dom,
zakończyć zaległe projekty,
oddać niepotrzebne rzeczy,
przygotować sezonowe jedzenie,
wybrać się do lasu,
zapisać rzeczy, za które jest się wdzięcznym,
ustalić priorytety na jesień,
świadomie ograniczyć liczbę obowiązków.
Rytuał w szerokim znaczeniu jest po prostu czynnością, której nadajemy określoną intencję.
Nie musi mieć charakteru nadprzyrodzonego.
Czego nie trzeba robić podczas mabon?
Popularność sabatów w mediach społecznościowych sprawia czasami wrażenie, że do prawidłowej praktyki potrzebne są określone świece, kryształy, talizmany, kadzidła i dekoracje.
Nie są konieczne.
Nie musisz kupować przedmiotów, aby celebrować cykle natury.
Nie potrzebujesz specjalnego stroju.
Nie musisz znać rozbudowanej magii ceremonialnej.
Nie trzeba również wykonywać wszystkich rytuałów spotykanych w poradnikach.
Najprostszy mabon może wyglądać tak:
wyjdź na zewnątrz,
zauważ zmianę pory roku,
zastanów się, co wydarzyło się przez ostatnie miesiące,
podziękuj za to, co było dobre,
zdecyduj, czego nie chcesz dalej nieść,
zjedz sezonowy posiłek,
odpocznij.
W kontekście symboliki jesieni właśnie prostota może być szczególnie odpowiednia.
mabon a Samhain – jaka jest różnica?
mabon i Samhain są dwoma różnymi punktami Koła Roku.
mabon związany jest z równonocą jesienną i momentem równowagi pomiędzy jasną a ciemną częścią roku.
Jego dominującymi tematami są:
zbiory,
wdzięczność,
równowaga,
dojrzałość,
podsumowanie.
Samhain przypada później, tradycyjnie na przełom 31 października i 1 listopada w wielu współczesnych praktykach, i reprezentuje znacznie głębsze wejście w ciemną połowę roku.
W praktykach neopogańskich wiąże się m.in. z zakończeniem cyklu, pamięcią o zmarłych, przemijaniem i symbolicznym kontaktem z przeszłością.
Można więc powiedzieć, że mabon przygotowuje do zamknięcia, natomiast Samhain mocniej koncentruje się na samym progu zakończenia i przejścia.
mabon a równowaga światła i ciemności
Jednym z najpiękniejszych symbolicznych znaczeń mabon jest przekonanie, że światło i ciemność mogą współistnieć.
Nie trzeba wybierać jednej strony.
Człowiek również posiada okresy aktywności oraz okresy wycofania.
Potrzebujemy tworzyć, ale potrzebujemy też odpoczywać.
Potrzebujemy zaczynać, ale również kończyć.
Potrzebujemy przyjmować, lecz czasami musimy coś oddać.
mabon przypomina, że równowaga nie oznacza nieruchomego stanu.
W naturze równonoc trwa tylko chwilę.
Natychmiast po niej proporcje ponownie zaczynają się zmieniać.
Dlatego równowagę lepiej rozumieć jako nieustanne dostosowywanie się do aktualnych warunków niż próbę utrzymywania idealnej proporcji wszystkiego przez cały czas.
Jak wykorzystać energię mabon na co dzień?
Najbardziej praktyczna interpretacja mabon polega na przeniesieniu jego symboliki poza jeden dzień w kalendarzu.
Jesienią możesz:
ograniczyć liczbę nowych zobowiązań,
kończyć rozpoczęte projekty,
porządkować przestrzeń,
przyglądać się swoim zasobom,
planować więcej odpoczynku,
gotować sezonowo,
częściej wychodzić do natury,
prowadzić dziennik,
praktykować wdzięczność,
rezygnować z działań, które nie przynoszą już wartości.
Wtedy mabon przestaje być jednorazową celebracją.
Staje się sposobem świadomego przejścia pomiędzy porami roku.
mabon – sabat wdzięczności, zbiorów i świadomego przejścia
mabon zajmuje wyjątkowe miejsce w Kole Roku, ponieważ nie reprezentuje ani początku, ani pełnego zakończenia.
Jest progiem.
Lato nadal pozostaje w pamięci, ale jesień jest już obecna.
Plony zostały zebrane, lecz rok jeszcze się nie skończył.
Światło i ciemność na chwilę zbliżają się do równowagi, po czym noc zaczyna stopniowo dominować.
Dlatego mabon doskonale nadaje się do zatrzymania i spojrzenia na własne życie z perspektywy większego cyklu.
Co udało się stworzyć?
Co dojrzało?
Co warto zachować?
Za co można podziękować?
Co nie przyniosło oczekiwanych rezultatów?
Co można odłożyć?
Czego nie trzeba już ze sobą nieść?
Historycznie nazwa mabon jako określenie sabatu równonocy jesiennej jest współczesna i została spopularyzowana dopiero w drugiej połowie XX wieku. Nie jest udokumentowaną nazwą starożytnego celtyckiego święta.
Jednocześnie stojące za nim zjawisko – zmiana sezonów, zakończenie zbiorów, skracanie się dni i przygotowywanie się natury do zimy – jest znacznie starsze niż współczesne systemy religijne.
Być może właśnie dlatego mabon pozostaje tak czytelnym sabatem.
Nie trzeba wiele, aby zauważyć jego symbolikę.
Wystarczy wyjść na zewnątrz pod koniec września.
Powietrze staje się chłodniejsze. Światło wygląda inaczej. Liście zaczynają zmieniać kolor. Dojrzewają owoce. Dni się skracają.
Natura sama pokazuje, że każdy okres wzrostu potrzebuje później czasu zbioru, odpuszczania i odpoczynku.
I właśnie to może być najważniejszym przesłaniem mabon: zauważyć to, co dojrzało, podziękować za plony i świadomie wejść w kolejny etap cyklu.
O autorze
